przewracajacstrone

  "Szły do pracy, kiedy miały po kilkanaście lat, i od tego momentu rytm ich życia wyznaczał tykający zegarek, w takt którego prządki musiały chodzić "jak koń w kieracie", a całość żywota dzieliła się na trzy etapy: fabrykę, szpital, cmentarz. Nisko opłacane, wykorzystywane przez majstrów i właścicieli przedwcześnie postarzałe." Ostatnio mam etap czytania książek reportażowych i historycznych. Ta pozycja wpisuje się idealnie w ten koncept.  Łódź - miasto położone w centralnej części Polski, przez lata stanowiło główny ośrodek przemysłu włókienniczego. Pytanie - co z tego pozostało? Hmm... Kilka fragmentów,  na które zwróciłam szczególną uwagę. "Kiedy powstawała Łódź, polskie obywatelki podlegały trzem różnym prawodawstwom, w trzech różnych zaborach: rosyjskim, pruskim i austro-węgierskim.Łódź leżała w Królestwie Polskim, w zaborze rosyjskim, Kodeks cywilny Królestwa Polskiego był spadkobiercą Kodeksu Napoleona, który kobiecie przypisywał status "wieczyście...

   Parę zdań, które mu zapadły w pamięć: "Dużo później, z ulgą i radością, zaczęłam dostrzegać, jak wspaniale jest być kobietą. Najbardziej w naszej płci podoba mi się szczególny rodzaj wrażliwości. Stosunek do świata, w którym obchodzi nas wszystko, co rośnie,co żyje, oraz związana z tym potrzeba kontaktu, porozumienia" (str. 14)   "Można się nauczyć przeżywać swoje emocje tak, by nas i innych nie zalewały. Tak, by nami nie rządziły. A także, by ich nie tłumić, nie wypierać, nie zaprzeczać im. Mieć ich świadomość, wiedzieć, co one znaczą i dlaczego się pojawiają. Szanować je jako objaw człowieczeństwa i życia wewnętrznego, jako objaw prawdziwych potrzeb, stanów i celów." (str. 35)   "Dojrzały człowiek to jest ktoś, kto siebie akceptuje w całości. Akceptuje ze swoją ułomnością, lękiem, słabością i pewnymi deficytami. Jest słaby i silny równocześnie. Ma też miękkie potrzeby. Ma w sobie wewnętrzne dziecko, które nie zniknęło. Dojrzały człowiek musi mieć spontanic...